De verhalen van de aanwezige boeren uit de armere delen van Zuid en Oost Europa zijn schrijnend. In Georgië worden boeren ziek en het milieu vervuild met goedkope Chinese gewasbeschermingsmiddelen om te kunnen concurreren met West Europa.  In Turkije zijn in twee jaar tijd vijf stuwdammen gebouwd die boeren van hun eens vruchtbare land verdreven. Het water dat voor hen vrij beschikbaar was is nu geprivatiseerd. In Servië hebben vrienden van het oude regime veel landbouwgrond in handen en verkopen die door aan buitenlandse ondernemingen. In Roemenië ligt de buitenlandse melk zo goedkoop in de supermarkt dat de Roemeense boeren stoppen met koeien melken, dorpen lopen leeg.

Door de verbinding tussen boeren en consumenten/burgers te herstellen kan de landbouw een economische en ecologische drager van het platteland blijven. Binnen de kaders van het nieuwe landbouwbeleid is er ruimte om hier vorm aan te geven.  Dan kunnen de boeren blijven boeren en burgers  blijven profiteren van gezond voedsel van dichtbij.

In de ochtend werd de video “European Nyéléni Forum for Food Sovereignty” over de conferentie van augustus 2011 gepresenteerd, en ook de brochure , “Synthesis Report & Action Plan – Nyéléni Europe 2011 : Forum for Food Sovereignty 16 – 21 August 2011, Krems, Austria”.

Zie ook www.nyelenieurope.net

 (via    www.aardeboerconsument.nl)

EU farm policy still harms poor countries – it’s high time for change    

The new CAP needs to prevent export dumping. Current proposals to reform the Common Agricultural Policy (CAP) fail to deliver our critical need for fairer and sustainable food and farming systems.

Through cheap exports the CAP has historically damaged farming in developing countries, undermining their food security. EU farm policy has significantly reduced export subsidies, but current low farm gate prices combined with CAP payments still allow export-oriented trade companies to continue dumping agricultural goods at prices below European production costs.

The new CAP has to lead to a system which does not destroy other countries markets and which gives priority to fair prices for farmers and consumers, not to cheap exports, taking into account the costs of sustainable production in Europe.

EU export of surpluses relies on import of inputs, especially feedstuffs. The EU is heavily dependent on the import and use of external inputs – feedstuffs, fertilizers, pesticides, fuels, heavy machinery. Currently, 80 per cent of protein animal feed for European livestock is imported which grabs 16 million hectares of land from local farming communities in South America, promoting GMO monocultures with devastating impacts on the environment.

The impacts are not restricted to developing countries: this model also leads to unsustainable arable and animal production where large areas in Europe have lost their fertility and are polluted with nitrates, phosphorus and pesticides.

Reducing Europe’s footprint

Europe’s land footprint is one of the largest in the world. This demand for land not only prevents many developing countries from developing their farming sustainably, but also drives land-grabs, pushes up food prices and exacerbates social inequalities.

The EU must meet its commitment to “do no harm”

The Lisbon treaty obliges the CAP to take account of the EU’s role in the world and its impact on sustainable development and the eradication of poverty. In line with Policy Coherence for Development, the CAP must promote the implementation of the right to food in developing countries which means enhancing their ability to become more self-sufficient and less dependent on food imports and artificial inputs.

The CAP reform is an opportunity to reverse these trends and reduce Europe’s negative impact on developing countries. The new CAP should explicitly promote proven agro-ecological practices and introduce measures such as mandatory crop rotation, including the production of plant proteins in Europe, which have positive effects on soil fertility, climate change, and production costs.

Europe must stop generating surplus food commodities for export based on cheap imported inputs and deliver a fair and environmentally sound farming policy that contributes to global food security.

European citizens demand constructive, sustainable, long-term solutions. We have them!

Signed by

ARC2020, APRODEV,  CORPORATE EUROPE OBSERVATORY,  CONCORD,  European Environmental Bureau,  Via Campesina,  Food and Water Watch Europe,  Friends of the Earth Euroe,  IFOAM Group,  Pesticide Action Network

17 april Internationale dag van de Boerenstrijd – voor voedselsoevereiniteit!

[ABC] Op 17 april 1996 werden in Brazilië 16 boeren vermoord die actie voerden voor grondbezit en rechtvaardigheid. Platform ABC schrijft deze dag aan onze politici over het advies van het PBL dat 19 april besproken wordt in de Tweede Kamer en biedt betere alternatieven voor boeren wereldwijd….

Aardappels op de straatstenen….

[ABC] In ‘Altijd Wat’ (NCRV dinsdag 10 april) kieperde boer Kispijn van den Dries zijn aardappelen op de Dam in Amsterdam, omdat hij er in de handel geen goede prijs voor krijgt. Maar piepen dat de Nederlandse supermarkten  buitenlandse aardappelen inkopen is niet sterk als…..

Stikstof-uitstoot nu traceerbaar als broeikasgas

Gewoonlijk krijgt het effect van kunstmest op sloten en rivieren de meeste aandacht. En terecht. Stikstof in het drinkwater is giftig, en overal ter wereld waar nitraten in zee terecht komen ontstaan zuurstof-arme ‘dode zones’. We wisten al dat overtollige kunstmest ook als gas de LUCHT in …….

Bill Gates goed advies voor landbouw?

[ABC] De afgelopen week was er reuring over het feit dat Bill Gates (Microsoft) Nederland aanspoort om toch vooral veel otwikkelingshulp te blijven geven. Die ruim 26 miljard dollar die hij zelf al naar eigen goeddunken weggegeven heeft geven hem blijkbaar re…

Floriade en gigastal

Met de Floriade – de wereldtuinbouwtentoonstelling die woensdag 4 april nabij Grubbenvorst (gemeente Horst aan de Maas) van start gaat – wil Noord-Limburg zich tonen als hét centrum van “cradle to cradle” en de ontwikkeling van een duurzame lan…

De Tweede Kamer geeft Bleker feedback over het GLB

14 maart was er Algemeen Overleg van de landbouwcommissie van de Tweede Kamermet staatssecretaris Bleker over landbouw en visserij.  Verschillencde Kamerleden kaartten aan dat Bleker zich hard moet       maken voor de door de Kamer aangenome…

——————–

- Voor agenda zie links boven op website.

- Na elk bericht volgt een twitter-icoontje: tweet gerust berichten door!

Platform Aarde Boer Consument vestigt net als veel andere Europese organisaties in deze week de aandacht op de Dag van de Boerenstrijd en op het begrip ‘voedselsoevereiniteit’[1] dat een heilzamere weg biedt voor onze voedselvoorziening dan de ongebreidelde vrije markt. Een half jaar geleden waren ook 10 afgevaardigden uit Nederland op het Forum voor Voedselsoevereiniteit in Krems, Oostenrijk, (Nyeleni Europe 2011), waar 400 Europese leden van maatschappelijke organisaties en sociale bewegingen de effecten van het huidige Europese en internationale beleid bespraken. Ze spraken af om gezamenlijk weer publieke controle over het voedselsysteem op te eisen, weerstand te bieden aan het agro-industriële systeem en een sterke Europese beweging voor voedselsoevereiniteit te consolideren. (zie de video over het forum op http://vimeo.com/37734507, en de verklaring die daar opgesteld is op http://www.nyelenieurope.net/en/)

 Wij vestigen op deze dag in Nederland de aandacht op het Gemeenschappelijk Europees Landbouw beleid dat onze politici in Den Haag en Brussel juist dit jaar heroverwegen. Donderdag 19 april is er weer een Algemeen Overleg in de Tweede Kamer, waar een tekst van het Planbureau voor de Leefomgeving besproken wordt (‘Vergroeningsvoorstel Gemeenschappelijk Landbouwbeleid beperkt effectief’) waarin gepleit wordt voor een andere vergroening van het Europees Landbouwbeleid dan wij voorstaan, namelijk ‘flinke verbeteringen in de veehouderij. Als 5 tot 10% van het GLB-budget zou worden gebruikt om investeringen in verbeterde stalsystemen en landbouwpraktijken, dan zou dat een sterke impuls zijn om de veehouderij duurzamer te maken…’. Bovendien wordt wat de ontwikkelingslanden betreft gepleit voor ‘de verspreiding van innovaties en technologiën die met GLB-financiering worden ontwikkeld.’  Men bepleit dust ‘business as usual’, terwijl de landbouw voor zulke grote uitdagingen staat. En boeren in ontwikkelingslanden zijn meer gebaat bij lokale ‘agro-ecologie’ dan bij westerse technologie.

 Hier en in de bijlages de alternatieven die wij bij onze politici aanbevelen:

 -          zie http://aardeboerconsument.nl/ onder ‘leeshoek’, ‘GLB’, voor de visie (ook over vergroening) die wij voor het Algemeen Overleg  van 14 maart j.l. naar de landbouwcommissie stuurden, en zie op de homepage het verslag over dat overleg van 17 maart.

-          Zie hier  een samenvatting van het stuk van J.Berthelot in Le Monde van 27 februari, waarin o.a. aangetoond wordt dat niet wij de ontwikkelingslanden voeden maar andersom, en dat de inkomenssteun voor onze boeren een  is waardoor boeren in ontwikkelingslanden geconfronteerd worden met te goedkope Europese producten en zij zelf geen eerlijke kans hebben op hun eigen markten.

-          In deze tijd van bezuinigingen hebben wij goed nieuws voor de regering: voor basisproducten een meer gereguleerde markt  met een kostendekkende prijs voor de boeren is een stuk goedkoper dan de ‘vrije’ markt waarin de boeren zoveel subsidies nodig hebben om te overleven. Zie de budget bijlage.

Het is tijd voor verandering, het is tijd voor voedselsoevereiniteit!

 Contact: info@aardeboerconsument.nl,   G.Goverde, secretaris, tel 024-3443678,   Joop de Koeijer, akkerbouwer, voorzitter, tel. 06 12784009 

 Website www.aardeboerconsument.nl, en voor de Eureopese beweging: www.nyelenieurope.net.  Zie website ABC onder ‘leeshoek’ en ‘beeld/geluid’ voor teksten en video’s over alternatieven voor o.a. het GLB en de impact van het Europese beleid op de ontwikkelingslanden.

Toch ligt hier een punt. Aardappelboeren van de Nederlandse Akkerbouw Vakbond hebben de afgelopen jaren geprobeerd om met buitenlandse collega’s te komen tot afspraken: we produceren samen net genoeg voor de Europese markt, een eventueel overschot houden we in voorraad of vernietigen we; zo verzekeren we ons van een goede prijs. Dit lukte echter niet. Ze kregen niet genoeg boeren mee; het merendeel moet meedoen, niet slechts 60% of zo want dan zijn er teveel ’free riders’ die wel van de afgesproken prijs profiteren maar zich niet aan de afspraken w.b. hoeveelheden houden. Dat bewees maar weer eens dat DE (Europese) OVERHEID een regulerende rol op zich moet nemen w.b. de  productie en distributie van ons (basis-)voedsel. Ons voedsel is te belangrijk om over te laten aan de vrije markt! Er stoppen gemiddeld 7 boeren PER DAG – tijd om het beleid te veranderen. Zie ook het fimpje rechts boven op deze site.

P.s. de handelaar in de uitzending (DCA-markt) moet natuurlijk ook wat overhouden aan zijn positie tussen boer en handel. Berter zou het zijn als boeren zelf met de supermarkten dealen, onder toezicht van de overheid, zoals in Canada. Hetzelfde verhaal geldt voor de zuivel. Over enige tijd wordt het quotum afgeschaft: iedereen zal zoveel mogelijk gaan melken, de coöperaties krijgen als ‘middlemen’ nog meer macht over de boeren – nog meer boeren zullen het loodje leggen.

De overheden kijken toe in plaats van een regulerende rol op zich te nemen, wat zowel de Europese boeren als de consumenten ten goede zou komen. De plannen van de Europese Commissie gaan in de richting van ‘business as usual’: doormodderen, boeren zie het maar te redden…..

 Hieronder uitgebreider en deskundiger commentaar van Keimpe van der Heide, NAV, op Foodlog.nl:

We laten onze voedselproductie op dit moment over aan de vrije markt. Dat heeft gevolgen waar we onvoldoende bij stil staan. Door liberalisering en globalisering moet bijvoorbeeld een graanteler in Nederland met collega’s in de hele wereld kunnen concurreren. Om op die manier eerlijk te kunnen concurreren is een zogenaamd level playing field nodig, waarin aan alle producenten dezelfde eisen worden gesteld. Omdat aan die noodzakelijke spelregel voorbij wordt gegaan, zet de landen of regio’s in de wereld die de laagste eisen aan de productie stellen de standaard. Daarnaast maakt de liberale markt dat de prijzen van producten enorm snel en sterk variëren. Ze zijn immers volkomen afhankelijk gemaakt van de relatie tussen vraag en aanbod op dat moment, of de verwachte relatie tussen vraag en aanbod. Dat heeft een grote invloed op de rest van de economie en sociale rust in landen waar mensen nog steeds een groot deel van hun inkomen aan voedsel moeten besteden. Voor wie het niet weet: die landen zijn verreweg in de meerderheid. Om rust en welvaart te kunnen garanderen werd na WO II het Europese Landbouwbeleid ingesteld. Die reden lijken we te zijn vergeten.

 Slimme regulering … Als we de landbouw willen verduurzamen en voor stabiele prijzen op een redelijk niveau voor zowel consument als producent willen zorgen, dan moet geconstateerd worden dat het liberale systeem daarvoor weinig kans van slagen biedt. De Nederlandse Akkerbouw Vakbond vindt dan ook dat voedsel veel te belangrijk is om uitsluitend aan de vrije markt te worden overgelaten. We zullen op een slimme manier de markten moeten reguleren.  Als we de voedselketen willen verduurzamen, zullen we in ieder geval ook veel minder met voedsel over de hele wereld moeten gaan slepen. Dus niet globaliseren, maar juist regionaliseren. Om dit te kunnen realiseren moet een land of regio het recht hebben zijn eigen voedsel te produceren. Daarvoor moet bij de onderhandelingen in de WTO voedselproductie als een aparte sector worden gezien. In WTO verband zou het principe van Voedselsouvereiniteit moeten worden geïntroduceerd. Zo kan een land of regio, wanneer dat nodig is, zijn eigen markt en voedselproductie beschermen en kan in de EU de graanproductie zo goed mogelijk worden afgestemd op de behoefte aan graan voor menselijke voeding en diervoeders. Omdat we ons voedsel niet in een laboratorium produceren, maar in de vrije natuur, kunnen opbrengsten van jaar tot jaar flink variëren.

Om te voorkomen dat we in jaren met een lage productie met tekorten komen te zitten, is het van belang dat er weer strategische voorraden worden aangelegd. … is niet verenigbaar met liberale handel Dat zal in een vrije markt nooit gebeuren. Een handelaar koopt een product in en wil het zo snel mogelijk weer voor meer geld verkopen.  De handel heeft geen belang bij voorraden, een overheid wel. Voorraden kunnen worden ingezet om tekorten in andere regio’s te leningen. Verder kunnen ze gebruikt worden om speculatie in te tomen door het belang van handelaren om te speculeren op tekorten weg te nemen. In een jaar met een meer dan gemiddelde opbrengst kunnen, indien nodig, eerst de strategische voorraden worden aangevuld. Als er vervolgens nog graan over is moeten we die partijen niet met subsidie op de wereldmarkt dumpen, zoals de EU vroeger deed. De overschotten zijn prima tot bio-ethanol te verwerken en kunnen in transportbrandstoffen worden bijgemengd. Daarnaast kunnen we in Europa ook weer gewassen gaan telen voor plantaardig eiwit. Op dit moment is de EU voor plantaardig eiwit voor meer dan 75% van zijn behoefte afhankelijk van invoer van buiten de EU. Als we zo de graanmarkt op een slimme manier kunnen reguleren, zal dat resulteren in een stabiele kostendekkende prijs voor de teler en een redelijke prijs voor de consument. In de markt van akkerbouwgewassen is de graanprijs de spil. Een goede graanprijs trekt de prijs van de andere producten mee omhoog. En een lage graanprijs veroorzaakt de omgekeerde prijsreactie.

Op dit moment veroorzaakt de liberalisering van de voedselmarkten een enorme volatiliteit in de graanprijzen. Dat holt de spilwerking uit, omdat een goede graanprijs geen enkele garantie is voor de prijs over bijvoorbeeld 3 maanden. Wanneer door een slimme regulering de spilwerking wordt hersteld, is ook te verwachten, dat de druk op de bijvoorbeeld de aardappelmarkt en de uienmarkt zal afnemen. Bij een te lage graanprijs gaan boeren ook op gronden, die minder geschikt zijn voor de teelt van aardappelen en uien deze gewassen telen om toch nog geld te verdienen. Voor akkerbouwgewassen is het waarschijnlijk voldoende om de graanmarkt te reguleren. Voor de tuinbouw en de veehouderij kan het wel nodig zijn om markten te reguleren. Voor de regulering zijn importheffingen nodig om er voor te zorgen, dat de Europese markt niet overspoeld wordt met goedkope producten van buiten de regio. Aan importproducten moeten ook dezelfde kwaliteits- en duurzaamheidseisen gesteld worden. Verder zullen producenten veel meer in een of andere vorm van een producentenorganisatie moeten samenwerken om het aanbod te kunnen beheersen. In het mededingingsbeleid moet het dan ook mogelijk worden dat dergelijke organisaties onderling afspraken kunnen maken over het productievolume, anders is die aanbodbeheersing onmogelijk.

Van globalisering naar glocalisering Piepers op de Dam zijn de oplossing niet. Ze laten zien wat er gebeurt als we niet reguleren. Boeren zijn zelf verantwoordelijk voor hun overproductie als overheden hun verantwoordelijkheid niet nemen. In die zin gaf Krispijn van den Dries op de Dam het verkeerde signaal. Niet het feit dat zijn aardappelen niets meer waard zijn is het probleem, maar de overproductie van boeren. Zij moeten ervoor zorgen dat de prijzen niet onder de kostprijs dalen door hun gezamenlijke productie te beheersen. In de door Sandra van Kampen en Dick Veerman ontketende Food Revolution moeten consumenten en  producenten samen in beweging komen om tot een eerlijker, beter, gezonder en ecologisch verantwoord voedselsysteem te komen. Dat moet leiden tot een revolutionaire verandering in de wereldhandelspolitiek: van globaliseren moeten we naar glocaliseren.

Het was tot nu toe lastig om de herkomst van stikstof-emissies in de lucht na te gaan omdat iedere molecuul van stikstof-oxide er hetzelfde uit ziet. Ook oceanen en natuurgebieden (en boskap) stoten stikstof-oxide uit. Maar nu heeft een groep wetenschappers uit Californië  onder leiding van Profesor Kristie Boering de ‘vingerafdruk’ van verschillende bronnen van stikstof-oxide gevonden, en ze hebben geconcludeerd dat de versnelde uitstoot in de laatste decennia inderdaad te wijten is aan kunstmestgebruik. Ze kwamen erachter dat microben in een veld waar kunstmest op is gebracht stistof-oxide met het isotoop 14 (14 N) produceren, in plaats van het meer gangbare isotoop 15 (15N).  Het wordt nu mogelijk  om in luchtmonsters landbouw-stikstofoxide te onderscheiden van natuurlijk stikstof-oxide uit de oceanen of uit het Amazone-woud, of van de stikstofoxide die na 120 jaar terug komt uit de stratosfeer. We kunnen dan in de toekomst controleren of de uitstoot van de landbouw of biodiesel wel klopt ment wat men verklaart.

‘We doen kunstmest niet in de ban; je kunt er niet zomaar ineens mee ophouden’, zegt Kristie Boering. ‘Maar we hopen dat deze studie zal bijdragen aan een ander gebruik van kunstmest waardoor er minder stikstof-oxide wordt uitgestoten. Je kunt bijvoorbeeld zorgen dat je geen kunstmest opbrengt als het regent, want tevreden vochtige bodemmicroben kunnen plotseling veel stkistofoxide uistoten, en je kunt op een andere manier ploegen, en de hoeveelheid kunstmest wijzigen, dat alles kan de N₂O productie verminderen’. Misschien wordt het mogelijk een kaart te maken van de verdeling van stikstof-emissies over de wereld.’

Volgens de publicatie is het ook zo dat stikstof-oxide (los van het feit dat het een broeikasgas is) een van de natuurlijke nafkoelingspro0cessen van de atmosfeer blokkeert. Dus als we die uitstoot terugbrengen zouden ook onze pogingen om CO2 terug te brengen effectiever worden. Dat is nog eens een win-win situatie. Deze kans moeten we zeker aangrijpen, aldus Tom Laskawy ( zie onder).

Na.a.v. een bericht van Jan Juffermans. Bovenstaande samenvatting door gebaseerd op:

http://newscenter.berkeley.edu/2012/04/02/fertilizer-use-responsible-for-increase-in-nitrous-oxide-in-atmosphere/ (UC Berkeley News Center)

en op  http://grist.org/climate-change/new-science-reveals-agricultures-true-climate-impact/ (article by Tom Laskawy in’Grist’.)

Dat kun je van het geld van Gates niet altijd zeggen. De helft gaat naar gezondheidsprogramma’s, maar er gaan ook miljarden naar ‘food aid’ in de vorm van bestrijdingsmiddelen en kunstmest en GMO zaden voor grootschalige landbouw. Alles onder de vlag van het ‘duurzame’ programma ‘Alliance for a Green Revolution in Africa’ (AGRA). De organisatie ‘AGRA Watch’ zegt dat de Gates Foundation 500,000 aandelen heeft in Monsanto, à raison van $23.1, en in Kenya bijvoorbeeld gaat bijna 80% van het Gates geld naar biotech projecten, en meer dan $100 miljoen naar organisaties die aan Monsanto gelieerd zijn.

AGRA wordt een tweede ‘groene revolutie’ , dit keer in Afrika, die waarschijnlijk net zo desastreus uit gaat pakken als de eerste.  ( 1 Miljoen indiase boeren van hun land naar de steden verdreven, 1 miljoen Mexicaanse immigranten naar de USA). Dit alles terwijl initiatieven op het gebied van kleinschalige ‘agro-ecology’ zulke goede oogsten opleveren, met behoud van biodiversiteit en met spaarzaam watergebruik. Ook Nederlandse NGO’s stimuleren zulke projecten, dus laten wij vooral het geld voor onze organisaties handhaven om het letterlijk broodnodige tegenwicht te bieden aan clubs zoals die van Bill Gates.

Greet Goverde-Lips

Al vijf jaar verzet de bevolking van Grubbenvorst zich tegen de geplande komst van het NGB. Het dorpje, tussen Venlo en Horst, wordt – als alle plannen door gaan – ingeklemd tussen het NGB, een zandverwerkings-installatie aan de Maas, kastuinbouwgebied Californië met tuinbouwkassen van 60 hectare en een  uitdijende veiling. De grote promotor van zogenaamde Agroparken (waar het NGB een voorbeeld van is), Peter Smeets, stelde medio 2009 nog voor Grubbenvorst (zo’n 5000 inwoners) op te heffen of te verplaatsen ten gunste van het NGB en nog een aantal andere megastallen (zie http://www.behouddeparel.nl/cms/?q=node/1212).

Het bestuur van de gemeente Horst aan de Maas doet er alles aan om te voorkomen dat de protesten van de burgers van Grubbenvorst en Behoud de Parel tijdens de Floriade naar voren komen. Onlangs nog eiste B&W van Behoud de Parel dat zij een protestbord tegen de megastal aan de A73 (zo’n vijfhonderd meter schuin tegenover de entree van de Floriade) moest verwijderen. Behoud de Parel weigerde. Met als gevolg dat B&W het bord nu weg wil krijgen met een dwangsom van 2500 euro. Dat steekt te meer omdat B&W weigert handhavend op te treden tegen een illegale stal van één van de partners van het NGB. De stal voldoet niet aan de gestelde milieueisen en weigert verplichte voorzieningen te treffen.

De burgers van Grubbenvorst zich zullen blijven verzetten tegen een stal die het nu nog open landschap zal verstoren, de leefomgeving zal  vervuilen (ammoniak, stank, vrachtverkeer) en de gezondheid van de omwonenden in gevaar brengt.

vrij. 23 maart, Pakhuis de Zwijger, Amsterdam: Our common Food.

 woe. 28 maart studiedag over bodemleven : de BEV methode , ‘t Zand

================

meer info:

Boerengroep Wageningen, Grassroots science: zie  http://www.boerengroep.nl/grassroots-science/

March March 21: Water justice!  April 5: Family farming April 19: symposium “Going out” about outdoor animal husbandry, May 14: Farmer driven transformation in the Netherlands: sustainable practices and struggles with the state. May 21: Beyond the commoditization of knowledge: Rethinking science and society relations May 28: Permaculture: reconnecting people with soil and food June 11: Seed sovereignity

——————————

Our common Food: Je kunt zelf van alles doen om je in te zetten voor een eerlijke voedselvoorziening. Bijvoorbeeld minder vlees eten, yoghurt kopen bij de lokale boer en tomaten uit je eigen moestuin. Allemaal kleine stapjes in de goede richting. Samen kunnen we nog véél meer bereiken. Werk daarom mee aan een blijvende verandering en schrijf je nu in!  Zie   http://ourcommonfood.lokaalmondiaal.net/?goback=%2Egde_2119119_member_100631063. Georganiseerd door Lokaal Mondiaal, Oxfam en St. Oikos.

—————————–

Studiedag over de BEV methode 28 maart:

Bodemleven is een actueel in de belangstelling staand punt van zorg in de landbouw. Met de BEV analyse methode kunnen indicaties van grond, gewassen en dieren worden gemaakt. Door haar specifieke kwaliteitswaarde wordt ze ook meermalen in hospitalen gebruikt, maar grond wordt er  het meest mee bemonsterd.

Plaats:  BolleNoord,     Groteweg 9,       1746 CK   in    ’t Zand.          t. 0627392357

Peter Vanhoof kan een boeiende voordracht geven over grond en het bodemleven.  Hij plaatst het in een breed perspectief. Betrekt er ook bemesting en ziekten bij.Daarna legt hij meer concreet de mogelijkheden van de methode uit.   In het middagdeel worden meegenomen monsters getest. Er zijn twee test units aanwezig.

Wij nodigen u uit om aan deze cursusdag deel te nemen.  Degenen die zich opgeven ontvangen nog enige andere informatie.   De kosten per deelnemer zijn € 200.  Dit is inclusief lunch en drinken. En het testen van de monsters.   De periode van voorbereiding is kort. Graag daarom zo spoedig mogelijke opgave.   Bij ons hieronder kunt u desgewenst meer informatie ontvangen en zich ook opgeven.   Wil Braakman. Schagen – wilbrord@naturalbulbs.nl  - t. 0224 561166 en 06.4444.7001   en        Ton van    der Lee  , Anna Paulowna. – anm.vanderlee@quicknet.nl  –  06.5328.0525.

Bleker gaat de vrijwilligheid echter niet bepleiten en dreigde herhaaldelijk met ‘dan gaat de commissie het budget verlagen’.  Hij zal wel  bij de Nederlandse situatie passende maatregelen bepleiten. (red.: ‘duurzame intensivering’, het nieuwe modewoord?) Hij zal ook pleiten voor ‘coöperatieve’ maatregelen, zoals o.a. Lutz Jacobi van de  PVDA bepleitte: een groep boeren die samen vergroening regelt, de een wat minder groen wordt gecompenseerd door de ander wat meer, afhankelijk van zijn terrein en mogelijkheden. Dat wordt nu al toegepast in ‘agrarische natuurverenigingen’.

 (p.s. GroenLinks en de CU ontbraken bij dit debat).

 Eigenlijk is dit gemillimeter over subsidies natuurlijk gerommel in de marge. Zoals van Gerven van de SP zei: ‘Dit is principieel de verkeerde weg. Boeren willen geen subsidies maar een eerlijke prijs voor hun product. De windmolens worden door de coalitie ‘subsidieslurpers’ genoemd, maar als het over de landbouw gaat is het: hoe meer subsidies hoe liever’.  (red.: hij pleit dus voor een meer gereguleerde landbouw, zoals ook door ABC en andere Europese groepen bepleit werd in een brief die vorige week aan de Kamerleden werd gestuurd, zie  FoodSovCAP (engelstalige tekst).  )

Esther Ouwehand ( Partij voor de Dieren) en Henk van Gerven (SP) pleitten beiden voor strengere maatregelen voor dierenwelzijn en verweten Bleker laksheid. V Gerven:” we horen steeds ‘Dat gaan we oplossen in de EU’. Nu blijkt dat de ambitie in de EU onder nul is: de eisen zijn boterzacht. ‘Andere landen moeten het eerst maar eens net zo goed gaan doen als wij’ , zo zegt Bleker. VanGerven:  Nee, we moeten het allemaal  beter doen!”

Esther Ouwelhand zei nog: ‘De EU Commissie-plannen zijn NIET groen, en nadelig voor de ontwikkelingslanden’. Bleker later: ‘het beeld dat exportsubsidies…..negatieve effecten op de ontwikkelingslanden hebben is niet juist’.

Commentaar GG secr. ABC:  De exportsubsidies die vooral ten goede komen aan de eigen (Nederlandse) landbouw-bedrijven zouden afgeschaft worden maar blijken toch hardnekkig te zijn nu de WTO op een laag pitje staat – men komt er mee weg.Maar zelfs we die buiten beschouwing laten dan is er nog is de inkomenssteun :  De EU en de VS hebben daarover een dealtje gemaakt in de WTO: inkomenssteun noemen we geen subsidie. Maar het is het wel.

Uit het stuk dat wij de Kamerleden stuurden (zie ‘Leeshoek’, GLB) : Europese boeren krijgen nu gemiddeld 40% van hun inkomen uit inkomenssteun (‘rechtstreekse betalingen’). Daardoor zijn de Europese voedselverwerkende bedrijven verzekerd van lage grondstoffenprijzen, en op deze manier gaan de subsidies naar de grootste Europese bedrijven. Deze betalingen zijn een indirecte exportsubsidie voor die bedrijven, waardoor landbouwers in ontwikkelingslanden geconfronteerd worden met te goedkope Europese producten en zij zelf geen eerlijke kans hebben op hun eigen markten’.

In paragraaf 4 van het bovengenoemde stuk wordt er bovendien op gewezen dat de Commissie het punt ‘Policy Coherence for Development’ dat in het Verdrag van Lissabon is aangenomen gewoon veronachtzaamt. In het verdrag, art. 208, staat dat die Coherentie-regel in al het beleid van de EU moet worden meegenomen, maar dat is dus nagelaten. Iets dergelijks geldt voor andere beleid dat al door de EU is aangenomen, bijv. de EU Food Security Framework.

 Aan deze materie van ‘invloed op de ontwikkelingslanden’ heeft CONCORD, de overkoepelende groep van Europese ontwikkelingsorganisaties, een speciaal stuk gewijd, zie deze website, ‘Leeshoek’, feb 2012: http://aardeboerconsument.nl/artikelen/landbouw-en-ontwikkelingslanden

Wat Bleker’s dreigementen met een lager landbouwbudget betreft: een lager budget is heel goed mogelijk bij een meer gereguleerde landbouw! Er blijft dan 30 miljard over – wat je daar al niet qua vergroening en dierenwelzijn mee kunt doen! Daar kun je trouwens sowieso meer aan doen in een meer gereguleerd systeem dan in de vrije markt.  Dat de vrije markt het beste is en efficiëntst is, is gewoon een hardnekkige mythe. Zie voor een lager budget de  (engelstalige) begroting, en de korte Nederlandstalige samenvatting van begroting (1 pag.)

Wat de visserij betreft widen sommigen dat Bleker zich in gaat zetten ‘kleine vissers’ en voor ‘aanlandingsplicht’: een visvangst waarbij men niet meer op één soort vangt maar alle vis die gevangen wordtmoet  ‘aanlanden’, zodat er niet zoveel vis (dood) teruggegooid wordt. Verder waren er veel zorgen om de grote schepen die de zeeën leeg vissen.

Antwoorden van Bleker: De ‘aanlandingsplicht’neemt hij mee. Maar Nederland treft geen enkele blaam wat betre3ft overbevissing want Nederlandse schepen houden zich keurig aan de regels, in tegenstelling tot schepen bijvoorbeeld uit China. (Daarbij ging hij er i.t.t. sommige kamerleden van uit dat die regels voor grote schepen goed voldoen.) Wat de kleine vissers in de kustwateren betreft: Ja daar zal Bleker zich w.b. verdragen met derde wereld landen voor in zetten, maar niet voor  kleine vissers in Europa, want ‘we gaan voor duurzaamheid en innovatie’. (red.: Ook daar ‘duurzame intensivering’?)