Plastic bouillon of hennepkleding?

(Overgenomen uit de september-editie van het Wervel-blad) Na  de Stille en Atlantische Oceaan heeft nu ook West-Europa een  plasticprobleem op zee. In plaats van een gigantische ‘plasticsoep’ spreken onderzoekers nu over  een ‘plastic bouillon’ in de  Noordzee. Het begint allemaal in de badkamer en in de wasmachine. Fijne  textielvezeltjes van je fleecetrui (1900 per wasbeurt) of nylondeeltjes van mijn broek: elke  wasbeurt maakt dat er plastic deeltjes van het textiel  loslaten. Via de afvoer van de wasmachine belanden ze in het riool. “In  de afvalwaterzuiveringsinstallatie worden veel plastic deeltjes tijdens  de zuivering in het slib weggevangen, maar we tellen minstens twintig  plastic deeltjes per liter water in het gezuiverde rioolwater dat daarna op het  oppervlaktewater wordt geloosd”, zeggen ecotoxicologen Hether Leslie en  hoogleraar Dick Vethaak van het Instituut voor Milieuvraagstukken aan de  Universiteit Amsterdam.

Goedkoper Volgens  een schatting van de Engelse wetenschapper Mark Browne komen er textieldeeltjes los  maar  ook kleine plasticdeeltjes (zogeheten  ‘scrubs’) in cosmetica, handzeep, douchegels en tandpasta. “Deze  deeltjes worden pas sinds vijf jaar toegevoegd en geven een reinigend  effect aan huid en tanden. De toegevoegde plasticdeeltjes zijn goedkoper  dan zand- of kleideeltjes of gemalen kokosvezels. De  cosmetica-industrie heeft kennelijk niet nagedacht over de  milieugevolgen.” ‘Goedkoper’:  waar hebben we dat meer gehoord? ‘Gangbare landbouw is goedkoper dan  biologische, nylon goedkoper dan hennep, Braziliaanse soja goedkoper dan  Europese eiwitten’ en ga zo maar verder. Goedkoper, omdat niet àlle  kosten worden doorgerekend.

Bouillon De  onderzoekers spreken van een ‘plasticbouillon’ in plaats van een  ‘plastic soep’, omdat de synthetische textielvezels en cosmeticadeeltjes  niet zichtbaar zijn. Deze microvervuiling komt bovenop de grote brokken  macroplastic die aangevoerd worden, vermoedelijk via alle grote  waterwegen van Europa. “Het gaat om slijtage aan verpakkingen,  schoenzolen, fiets- en autobanden, kunststof bouwmaterialen”, aldus het  vakblad H2O. Volgens een schatting van de UNEP, het milieuprogramma van  de VN, zouden zo wereldwijd dagelijks acht miljoen grotere stuks in de  zeeën belanden. De  onderzoekers wijzen op de bedreiging die de verbrokkeling van grote  stukken plastic afval en de micro plasticbouillon in de Noordzee kan  gaan vormen. Aan de plastic deeltjes kunnen zich allerhande slecht  afbreekbare microverontreinigingen hechten, zoals residuen van  landbouwgif en vlamvertragers. Plankton en micro-organismen gebruiken  dit plastic als substraat, waardoor het spul wegzakt in de diepte en  voedsel vormt voor mosselen, krabben, kreeftjes en vissen. Ook de al  lang verboden PCB’s van Monsanto komen uiteindelijk alsnog in zee terecht  en kunnen zo in de voedselketen opduiken. Tot op heden blijft het  oorverdovend stil over de mogelijke aanwezigheid van PCB’s in vis.

Wervel  promoot hennep in zijn honderden toepassingen. Het product dat niet op  basis van hennep gemaakt kan worden, moet nog uitgevonden worden! Het is een uitstekend alternatief voor plastic.

“Ja, maar, hennepkleding en andere henneptoepassingen zijn zo duur! Is dat dan niet wat elitair?”
Hennepproducten  behoren voorlopig nog tot een nichemarkt en dan zijn de prijzen  doorgaans hoger dan de massaproductie die vervangen dient te worden:  katoenteelt die 25 % van alle insecticiden in de wereld opeist, soja die  overzee natuur en hele bevolkingsgroepen vernietigt, nylon op basis van  opdrogende petroleumbronnen, etc.

Door Luc van Krunkelsven, www.wervel.be

Share This